Wzgórza Deister 19-04-17 [inauguracja projektu]

I stało się! Wyrwałem się wreszcie z pozycji turysty oglądającego widoki zza okien środków transportu i zacząłem działać. Widok wzgórz Deister towarzyszył mi co chwila, gdy byłem w Hanowerze czy Sarstedt. Długie, łagodne wzniesienia pokryte gęstym lasem wyrastają niczym wyspy z rolniczej krainy Dolnej Saksonii. Takich wzgórz jest tutaj nieskończona wręcz ilość, a Deister jest właśnie taką swoistą bramą (w swoim skromnym zakresie) na Średniogórze Niemieckie. Spojrzałem na mapę i wyznaczyłem prawdopodobną trasę mojej wycieczki, a start miał się zacząć tam, dokąd można było dojechać podmiejskimi pociągami z Hanoweru.

Charakterystyka regionu

Deister to zespół wzgórz w Dolnej Saksonii położonych ok. 25 km na południowy zachód od Hanoweru. Rozciąga się na długości 21 km od Springe na południu do Rodenberg na północy. Mniejszym bratem Deister jest Kleiner Deister (Mniejszy Deister), oddzielony Bramą Deister i rozłożony na południe od Springe. Tam – z racji skromnych rozmiarów i mało znaczących wzniesień – nie dotarłem. Najwyższym szczytem jest Bröhn o wysokości 405 m n.p.m. I tam też dotarłem, i wdrapałem się na wieżę widokową. Polecam! Genialna panorama 360 stopni.

Opierając się na niemieckiej regionalizacji wzgórza wchodzą w skład większych jednostek. Musimy operować głównie na niemieckich nazwach, gdyż prawdopodobnie nie były tłumaczone na język polski (może się mylę?).

Niedersächsisches Bergland(pl. Wzgórza Dolnosaksońskie)
Weser-Leine-Bergland (Nr. 37)
Calenberger Bergland (378)
Süd-Hannoversche Berge (378.3)
Barsinghausener Deister (378.30)
Nienstedter Deister (378.31)

Wzniesienia praktycznie od podstawy są zalesione. W składzie gatunkowym dominują buczyny i świerki z niewielką domieszką dębów. Jest wiele urokliwych zakątków i cennych fragmentów dobrze zachowanego zróżnicowanego lasu. Poniżej przykłady krajobrazu leśnego:

Buczyna w Deister

Buczyna

Wyręb lasu w Deister

Tutaj też rąbią buki… a w oddali wieża przekaźnikowa

A teraz warto spojrzeć na mapę topograficzną okolicy. Jak wyspy, na czerwono, wyrastają wzniesienia z płaskiej równiny, na której leży Hanower. Bliskie, na wyciągnięcie ręki, tereny stanowią dogodne miejsce turystyki i rekreacji dla mieszkańców ponad 500-tysięcznej aglomeracji. Mapa wygenerowana w fantastycznym serwisie http://de-de.topographic-map.com/.

Topografia Deister i okolic Hannoveru

Topografia okolic Hannoveru; gwiazdką oznaczono wzgórza Deister

Opis przygody

Wycieczkę zacząłem stosunkowo późno, i dałem sobie ok. 2,5 godziny na pokonanie 20 km trasy. Po płaskim taki czas jest nawet wygórowany, jednak nie za bardzo wziąłem poprawkę na to, że wzgórza – na przykład w porównaniu do Wzgórz Bukowych – mają już zacne deniwelacje. I tak jak myślałem, pierwsze 3 km to nieustanne i mozolne wznoszenie się. Dało w kość, a jakże. Później grzbiet złagodniał i trzymał pewien poziom przed długi czas. Należy jednak dodać dosyć głęboką przełęcz, która rozdziela dwa podregiony wzgórz, i przez którą prowadzi szosa. Tam, zbiegając na złamanie karku, osiągnąłem maksymalną prędkość. Po drodze, z nieustannym oczekiwaniem, wypatrywałem widoków. Te jednak tylko majaczyły w oddali pomiędzy gęstym lasem. Oj, biegałoby się obserwując sąsiednie zalesione „wyspy”. No po to się jest w górach. Dla zapierających panoram. Te dane mi było zobaczyć w punkcie kulminacyjnym, na najwyższym szczycie pasma = 405 m n.p.m.. Wieża Annaturm o wysokości 28 m skutecznie przewyższa las i jest darmową opcją zobaczenia Hanoweru z góry! Pięknie tam było. Panorama ku północy pokazuje rozległą nizinę, zaś na południe plątaninę pasm górskich po bezkres. Takie wzniesienia biegną – przypominając sobie mapę Niemiec – aż po Alpy, czyli grubo ponad 500-600 km dystansu. Zobaczcie jak wygląda świat z wieży:

Panorama z Annaturm Panorama z Annaturm Panorama z Annaturm Panorama z Annaturm Panorama z Annaturm

Końcówka to trochę wyścig z czasem, bo umówiony byłem na konkretną godzinę w Springe. Na szczęście, pozostało puścić się z górki, i tak z 200 metrów deniwelując w dół – pędem – dotarłem do miejscowości, która zaczynała się długą na chyba kilometr szosą, gdzie było widać końca. Ten ostatni asfalt to takie moje małe prywatne piekiełko. Najgorzej! Ale za to jaka satysfakcja na koniec 🙂 .

Technikalia

Zatem, pokonałem prawie 20 km w niecałe 2,5 godziny. Do zrobienia było 291 m przewyższenia, od Bad Nenndorf aż do szczytu Bröhn. W sumie przebiegłem 552 m do góry i 550 m w dół, czyli bardzo równomiernie. Profil pokazuje dwie części wzgórz oddzielone głęboką na 100 m (w stosunku do wierzchowiny)  przełęczą. Można również zaobserwować, że południowy fragment jest nieco wyższy od północnego sąsiada oraz, że wspinaczka od strony Bad Nenndorf jest mniej forsowna (to w sumie dobrze wybrałem 😉 ) niż ta od Springe. Profil wykonano w fajnym generatorze profili tras na podstawie śladów GPS – http://www.geocontext.org/.

Profil trasy na Wzgórzach Deister

Profil wykonany na http://www.geocontext.org/

Jestem bardzo zadowolony z wycieczki. Kolejne pasma w kolejce czekają na mnie. Być może, już latem, odkryję uroki Hildesheimer Wald nad przepięknym miastem Hildesheim…? To są dokładnie te wzgórza, które obserwuję z pewnego balkonu… 🙂 . Na koniec, czysta radość:

Na wieży Annaturm

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *